روايات فراواني در ترسيم وضع آينده از پيامبر و امامان معصوم آمده است. در اين روايات چهره مردم و زمانه به شكل واضحي بيان شده است، مثلاً در روايت مفصلي پيامبر به عبداللّه بن مسعود, مطالبي را فرمود كه ما به بعضي از بخش هاي آن اشاره مي كنيم:

اي ابن مسعود! زماني بر مردم خواهد آمد كه اگر كسي بخواهد دينش را حفظ كند, مانند اين خواهد بود كه بخواهد آتش را در دستش نگه دارد. در آن زمان مردم حالت درّندگي پيدا مي كنند و اگركسي اين طور نباشد, گرگ ها و درندگان او را پاره پاره مي كنند و او را مي خورند. مردم به عداوت و دشمني و جدال و مخاصمه مبتلا خواهند شد. صفات بد مانند حرص و حسد و قطع رَحِم فراوان خواهد بود. شكم آنان سير نخواهد شد و قلب هايشان خاشع نخواهد بود. تمام توجه شان به زنانشان خواهد بود. پول و مالداري را شرافت خواهند پنداشت . تمام همّت آنان شكمشان خواهد بود. آنان بدترينِ بدان خواهند بود و فتنه ها به آنان رو خواهد آورد.

خانه هايي مانند قصر, محكم و زيبا خواهند ساخت و مساجد مزيّن به زيورها خواهد بود. سخنان آنان زيبا و حكمت آميز, ولي اعمالشان خراب است. شهوت هاي جنسي و غير آن فرو خواهند رفت و در جماعات مسلمانان شركت نخواهند كرد. اي ابن مسعود! اسلام در ابتدا غريب بود و به زودي غريب خواهد شد.(1)

در روايت ديگر چهرهء آينده, اينگونه است : نماز را ترك مي كنند; به امانت ها خيانت مي كنند; دروغ گويي را حلال مي شمارند; ربا مي خورند; رشوه مي گيرند; ساختمان را محكم بنا مي كنند; دين را به دنيا مي فروشند; ظلم كردن را افتخار مي شمارند; شهادت دروغ رواج پيدا مي كند; زنان نيز كاسبي و تجارت مي كنند; اسباب و آلات موسيقي رواج پيدا مي كند; زنان خود را شبيه مردان و مردان خود را شبيه زنان مي كنند و لباس ميش بر بدن گرگ صفتان پوشيده مي شود (يعني انسان ها ظاهرشان مظلوم و بي آزار, ولي باطنشان درنده و گزنده است.)(2)

از اين قبيل روايات در كتاب هاي روايي فراوان است و همه آن ها به يك حقيقت بر مي گردد و آن اين كه اگر آدمي تهذيب نفس نكند و فريفته دنيا و مظاهر آن بشود, خصوصاً هر چه صنعت و نوآوري وعلم و دانش پيشرفت كند و زيبايي ها و جلوه هاي دنيا بيش تر هويدا شود, اگر انسان خودساخته و مهذّب نباشد, وضعي پيش مي آيد كه در روايات آمده است.

قوم يهود كه از آنان به "بني اسرائيل" نيز ياد مي شود، از سامي ها هستند و سامي ها از اعقاب سام، پسر نوح محسوب مي شوند. اقوام سامي عبارتند از: اكدي ها (بابلي هاي قديم) ، آشوري ها، كنعاني ها، اكرامي ها و عرب ها.

اين اقوام همگي تا چهار هزار سال پيش از ميلاد با يكديگر در شبه جزيره عربستان زندگي مي كردند.

جزيرةالعرب در آن زمان سرزميني باران خيز بود اما در اثر تغييرات جوّي و جغرافياي طبيعي، مهاجرت آنان از آن سرزمين آغاز شد. عرب ها به سوي فلسطين روي آوردند بنابراين زبان همه اين قبايل عربي بود كه پس از مهاجرت تحول و تغيير يافته . (3) روايات تورات نشان مي دهد كه هجرت يهوديان از قرن هشتم قبل از ميلاد آغاز شد.

منابع تاريخي، پيشينه اين قوم را بيشتر در بي خانماني و پراكندگي و بيابانگردي نشان مي دهد. براي هجرت و پراكندگي شان غير از عوامل جغرافيايي و طبيعي، عوامل ديگر نيز مؤثر بوده اند.

قوم يهود پس از سرگرداني بسيار به سواحل مديترانه رسيدند، كه امروز فلسطين ناميده مي شود. در آن جا اقامت گزيدند، در حالي كه ساكنان اصلي و بومي فلسطين سامي نژاد و عرب بودند. آنان از سواحل درياي اژه به فلسطين آمده بودند. و آنان را كنعانيان و سرزمين فلسطين را ارض كنعان مي گفتند. اين ها يهودي نبودند، يهوديان بعدا به اين سرزمين مهاجرت كردند.

در واقع فلسطين توسط يهوديان اشغال شد.

تاريخ يهود يكي از عجيب ترين و پرحادثه ترين تواريخ جهان به شمار مي رود. يهود خود را ملت برگزيه خداوند و بقيه را حيوانات انسان نما مي دانند و از ارتكاب هيچ جرم عمل ناشايست و خطرناكي مضايقه نمي كنند. اين ملت نسبتاً كوچك آن قدر نيرنگ و توطئه از خود نشان داده كه از حد و حصر خارج است و از اين رو در طول تاريخ قوم يهود منفور ملت ها بوده و هستند .

متأسفانه بيشتر يهوديان از آموزه هاي اخلاقي دين فاصله گرفته اند. دستورهاي ديني يهود به كسب فضايل اخلاقي سفارش كرده و از رذايل اخلاقي برحذر داشته اند، مثلا دين يهود انسان ها را به حمايت از فقيران، نهي از ظلم به ديگران، احترام به والدين و رعايت حقوق اجتماعي دعوت كرده اند.اين در حالي است كه يهوديان معروف ترين قوم در عدم بهره گيري از آموزه هاي اخلاقي هستند. داده هاي تاريخي نشان از آن دارد كه يهوديان وحشي ترين انسان ها بوده اند! گوستاولوبون فرانسوي مي نويسد:

"يهوديان انسان هايي هستند كه تازه از جنگل وارد شهر شده و هميشه از صفات انساني بي بهره بوده اند، چرا كه هميشه مانند پست ترين مردم روي زمين زندگي مي كنند...

بني اسرائيل هميشه مردمي خونريز و بي غيرت بوده اند، حتي زماني هم كه يهود بر كشورها حكومت مي كرده است، از خون ريزي دست برنداشته اند.

در ادامه به بعضي ديگر از خصوصيات اخلاقي يهوديان اشاره مي شود:

1 - كشتن پيامبران الهي

از برخي روايات استفاده مي شود كه كشتن پيامبران الهي به اندازه اي براي يهود طبيعي بود كه روزي از طلوع فجر تا طلوع آفتاب هفتاد پيامبر را كشته ، سر از بدن آن ها جدا كرده و سپس به مغازه هاي خود رفته و مانند روزهاي ديگر كار روزانه را شروع كردند! از جمله پيامبراني كه توسط يهود كشته شدند، حضرت يحيي و حضرت زكريا (ع) بودند. اين دو پيامبر به دليل منع يهود از اعمال زشت و غير انساني كشته شدند!

2 - حيله و نيرنگ

اين دو صفت غير انساني در طول تاريخ همچون دو عصاي محكمي بوده كه هميشه يهود در كارهاي خود بر آن ها تكيه زده ، در قرآن بدين صفت يهوديان اشاره شده است:

"يهود با خدا مكر كردند، خدا هم در مقابل با آن ها مكر نمود و خداوند از هر شخصي بهتر مي تواند مكر نمايد".آل عمران،آيه 54

3 - پيمان شكني

اگر كسي بخواهد پيمان شكني را در قالب انسان ها ببيند، بايد به يهوديان نگاه كند، زيرا يهوديان پيمان ها و عهدهاي بسياري را زير پا گذاشته و به واسطة آن شرافت و كرامت انساني را لگدمال كرده اند. پيمان هايي كه يهوديان با پيامبر (ص) بستند و سپس پيمان شكني كردند، اين مدعا را اثبات مي كند.

4 - وحشيگري

تاريخ در همه زمان ها سنگدلي يهود را به نمايش گذارده است. قرآن نيز يكي از خصوصيات يهوديان را سنگدلي بيان كرده است. امروزه جنايات اسرائيل عليه مردم فلسطين حاكي از سنگدلي و وحشيگري يهوديان است. "كاسيوس" در كتاب خود در خصوص حوادث سال 117 ميلادي مي نويسد:

" مطابق همين تاريخ، يهود در غرب درياي طرابلس براي كشتن رومي ها و يوناني ها به رهبري "اندريا" خروج كرده، همه را به قتل رساندند و خون هايشان را آشاميده ، گوشت ها شان را نيز خوردند، سپس سرها و استخوان ها را قطعه قطعه كرده، به سگ ها دادند. مردم ما را نيز مانند حيوانات به كشتار يكديگر مجبور كردند كه تعداد كشته شدگان اين جنايت به 220000 نفر رسيد".

5- برتري نژادي و سلطه طلبي

يهوديان خود را موجودات برتر دانسته، باور دارند كه تنها آنان حق زندگي در جهان دارند . بر اين اساس قصد دارند همه دنيا را تحت تصرف در آورده و درصدد تشكيل حكومت جهاني هستند آغاز چنين حكومتي (طبق نظر يهودي ها ) از اسرائيل خواهد بود كه پس از دستيابي بر "نيل تا فرات" در اين راه گام هاي بزرگ تري خواهند برداشت. يهودي ها عقيده دارند كه در تورات به اين برتري اشاره شده ، زيرا خداوند خطاب به ابراهيم فرموده است: "زمين را به نسل تو خواهيم داد".

در برخي از قسمت هاي كتاب تلمود آمده است: "روح يهودي ها از روح ديگران افضل است، زيرا ارواح يهود جزء خداوند مي باشند.

بهشت مخصوص يهود است و هيچ كس به غير از آنها داخل آن نمي شود...

بر هر يهودي لازم است كه ملك هاي ديگران را خريداري كند تا آن ها صاحب ملكي نباشند و هميشه سلطه اقتصادي با يهود باشد".

6 - مال اندوزي و ثروت پرستي

از زماني كه حضرت موسي(ع) براي آوردن الواح به كوه طور رفت و سامري گوساله اي از طلا و نقره براي بني اسرائيل ساخت، تا به حال ثروت، بزرگ ترين معبود يهود به شمار مي رود . سعي يهود بر آن است كه ثروت هاي جهان را در اختيار خود داشته باشد بدين وسيله بر مردم سلطه و حكومت كند.

7 - تحريف حقايق:
در قرآن آمده است : " گروهي از يهود كلمات خدا را از جاي خود تغيير داده (تحريف كرده) و مي گويند: فرمان خدا را شنيده و از آن سرپيچي مي كنيم " .آل عمران، آيه 71.

در احاديثي كه به عنوان پيشگويي درباره انقلاب اسلامي و رهبر انقلاب ما نوشته مي‏شود، نظر به اينكه در آنها نام صريح رهبر انقلاب اسلامي ما برده نشده صد در صد تطبيق آنها قطعي نيست ولي مضمون آنها مضموني است كه به ذهن نزديك مي‏رسد كه ارتباط به انقلاب اسلامي و رهبريت آن داشته باشد. اكنون به قسمتي از اين گونه احاديث توجه فرمائيد.

از امام سجاد«عليه السلام» روايت است كه فرمود: مردي از اهل قم (خواهد آمد) كه مردم را به حق دعوت مي‏كند گروهي با او اجتماع مي‏كنند كه (در صلابت و استحكام ايمان مانند پاره‏هاي آهن مي‏باشند تندبادها و طوفان‏ها آنان را نمي‏لغزاند و از جنگ خسته نمي‏شوند و از (دشمنان) نمي‏ترسند و تنها بر خدا توكل مي‏كنند و عاقبت (فرجام نيكويي) از آن پرهيزكاران است».(1)

حديث ديگر:
«وقتي موعد اولين نوبت فساد شما يهوديان رسيد افرادي را از بندگان خويش كه داراي قدرت و شدت باشند بر شما مي‏فرستيم تا در دل خانه‏ها نفوذ كنند و اين وعده‏اي است كه انجام خواهد شد، آنان به خدا سوگند اهل قم مي‏باشند».(2)

در اين حديث چنين آمده كه پس از طغيان و سركشي و فساد يهوديان خداوند افرادي از اهل قم را به درون خانه‏هايي كه آنان در آنها سكونت دارند (براي سركوبي آنان خواهد فرستاد اين بيان كه گروهي از اهل قم براي سركوب يهوديان به محل سكونت آنان در مناطق يهودي نشين اعزام مي‏شوند مطلبي بوده كه در گذشته مناسبتي براي آن به ذهن نمي‏رسيده است اما اكنون كه رفتن نظاميان ما به سوريه و لبنان و حركت به قدس و جنگ با اسرائيل مطرح است اين مطلب اعجازآميز بوده و تجلي خاصي دارد.

روايت ديگر:
«از پيامبر اسلام روايت شده كه فرمود گروهي از مشرق زمين قيام مي‏كنند و زمينه را براي سلطنت و ظهور حضرت مهدي«عليه السلام» فراهم مي‏آورند.(3)

اميد است اين انقلاب اسلامي ما كه تنها انقلابي است در سطح جهان كه هدف آن استقرار نظام اصيل اسلام و تعاليم مذهب تشيع در سطح جهان است همان انقلابي باشد كه در حديث مذكور آمده كه زمينه ساز ظهور حضرت مهدي و حكومت عدل جهاني آن گرامي باشد.

حديث ديگر:
«نيز از امام باقر«عليه السلام» است كه فرمود گويا من قومي را مي‏بينم كه در مشرق براي طلب حق قيام كردند ولي حق آنان به آنان داده نمي‏شود آنان طلب حق مي‏كنند ولي دشمنان آنان از اداي، حق آنها امتناع مي‏ورزند وقتي اين وضع را مشاهده مي‏كنند سلاح خويش را بر شانه‏هايشان گذاشته (مسلح مي‏شوند) وقتي دشمن اين وضع را مي‏بيند حاضر به اداي حق آنان مي‏شود ولي اينان نمي‏پذيرند و قيام مي‏كنند و اين را (حكومت را) جز به صاحب شما (امام زمان‏عليه السلام) نخواهند سپرد.

كشته‏هاي آنان شهيد خواهد بود...».(4)

حکيمه ميگويد: يک روز به منزل امام حسن عسگري(ع) رفته بودم و تا هنگام غروب آفتاب خدمت حضرت بودم چون خواستم برگردم ايشام به من فرمودند: عمه جان امشب نزد ما بمان در اين شب فرزندي متولد ميشود که خداوند زمبن را پس از اين که با رواج کفر و وگمراهي مرده باشد بوسيله او با علم و ايمان و هدايت زنده ميکند.

عرض کردم: از چه کسي؟ من که در نرجس آثار حمل نميبينم. جضرت فرمودند : خداوند حمل او را چون حمل مادر حضرا موسي(ع) مخفي قرار داده است.

جکيمه ميگويد: آن شب در منزل حضرت ماندم، افطار کردم و هنگام استراحت نزديک نرجس خوابيدم و پيوسته مراقب او بودم. او آرام خوابيده بود و من در حيرت بودم. در اين شب زودتر براي نماز شب برخاستم، چون به نماز وتر رسيدم، نرجس از خواب برخاست و وضو گرفت و نماز شب خواند. به آسمان نگاه کردم؛ فجر کاذب دميده بود و صبح صادق نزديک بود. چيزي نمانده بود که شک در دلم پديد آيد ناگاه امام حسن عسکري (ع) از داخل حجره خود صدا زدند: عمه جان شک مکن, وعده اي که دادم نزديک است. در اين هنگام آثار درد زايمان در نرجس پديدار شد. من نام خداوند را بر او خواندم. حضرت صدا زدند: براي او سوره قدر بخوان. من شروع به خواندن سوره قدر کردم و شنيدم که آن کودک از درون شکم مادر با من همراهي نمود و بر من سلام کرد. من ترسيدم. صداي امام بلند شد که عمه جان از قدرت خداوند شگفت زده نشو, خداوند ما را در کودکي به حکمت، گويا ميگرداند و در بزرگسالي حجت خود در روي زمين قرار ميدهد.

کلام حضرت که به پايان رسيد، نرجس از ديده من غايب شد با شتاب به سوي امام رفتم. حضرت فرمودند: بازگرد او را خواهي یافت. چون بازگشتم در نرجس نوري مشاهده کردم که چشمم را خيره کرد . حضرت صاحب الزمان (ع) را ديدم که رو به قبله به سجده افتاد و بر زانو نشست و انگشتان سبابه خود را بلند کرد و شهادتين را گفت و بعد نام يک يک ائمه را برد تا به نام خودش رسيد و فرمود: «بارخدايا به وعده اي که به من فرموده اي وفا کن و امر امامت مرا کامل کن و قدرت انتقام از دشمنانت را به من عنايت کن و زمين را به وسيله من از عدل و داد پر کن.»

حضرت امام حسن عسکري (ع) صدا زدندکه عمه جان فرزندم را بياور . من نوزاد را گرفتم و ديدم بر بازوي دست راستش نوشته شده است : جاء الحقُ وَ زَهَقَ الباطِلَ کانَ زَهوقا.{سوره اسراء آيه81}

چون نوزاد را به نزد حضرت بردم او را روي دست گرفت و فرمود: فرزندم! به قدرت الهي سخن بگو. سپس صاحب الامر فرمود: اعوذُ باللهِ مِنَ الشيطانِ الرَجيمِ بسم الله الرحمنِ الرحيم. ما اراده کرديم بر مستضعفان زمين منت نهيم و آنان را پيشوايان و وارثان روي زمين قرار دهيم و حکومتشان را در زمين پابرجا سازيم؛ و به فرعون و هامان و لشگريانش آنچه را از آنها (بني اسرائيل) بيم داشتند، نشان دهيم.{سوره قصص آيه5}

رسول خدا (ص) انسان کاملي است که در راس مخروط اين عالم واقع است.ذات مقدس حق تعالي که غيب است و در عين حال ظاهر است، مستمجع همه کمال به طور غير متناهي است، در رسول اکرم متجلي است به تمام اسماء و صفات . و روز بعثت روزي است که خداي تبارک و تعالي موجود کاملي که از او کاملتر نيست و نمي‏شود باشد مامور کرد که تکميل کند موجودات را، انسانها را که در ابتدا يک موجود ضعيف ناقص هست لکن قابل اينست که ترقي کند، انسان را مترقي کند. ابعاد انسان، ابعاد همه عالم است و اسلام براي تربيت انسان در همه ابعاد است. برداشت هاي مختلفي که از اسلام شده است به حسب نظرهاي مختلفي که صاحب نظرها داشتند و بينشي که داشتند بسيار اختلاف هست و هيچ کدامش به حدي که اسلام را بشناسد يا انسان را بشناسد يا رسول اکرم را بشناسد يا عالم را بشناسد نرسيده است؛ همه شان در يک سطح محدود هستند، چه بسا اشخاصي که خيال ميکنند که پيغمبر اکرم آمده است يا ساير انبيايي که خداي تبارک وتعالي فرستاده است ، براي اين است که مردم را از اين ظلم ها و بي عدالتي ها و امثال اين نجات بدهد وماموريت همين است که در اجتماع و در افراد عدالت ايجاد کند و ماموريت به همين قدر بيشتر نيست . چه بسا اشخاصي که اقتصاد را يک مطلب با اهميتي تلقي ميکنند و ماموريت انبيا را محدود به اين بکنند که اينها آمده اند مردم را به يک شکم سير و يک زندگي رفاه برسانند و همين است ماموريت انبيا . و چه بسا اشخاصي که به حسب ديد عرفاني که دارند بعثت انبيا را محدود ميکنند به اينکه براي بسط معارف الهي است و غير از اين بعثت چيزي نيست و همين طور فلاسفه يک طور فکر ميکنند ، فقهاي اسلام ، ملت ها يک طور فکر ميکنند، روشنفکرها يک طور فکر ميکنند و مومنين هم هر کدام به يک نحو فکري دارند و همه قاصرند از رسيدن به آنچه که هست.

بین واقعه غدیر و حادثه عاشورا چه ارتباطی وجود دارد؟ چه چیز در این دو مشترک است؟!
در غدیر بود که امامت به مسلمانان معرفی شد. امامت به معنای ولایت فقیه است. امام بر جان و مال مردم ولی است.
در زمان پیامبر ، پیامبر شخص مورد اعتماد همه مسلمانان بود و همگی او را قبول داشتند. در غدیر پیامبر دین را تمام کرد و مسلمین را با مفهوم جدیدی به نام امامت و ولایت آشنا کرد و امام و جانشین پس از خود را معرفی کرد.
پس از غدیر و وفات پیامبر اکرم بود که دو دستگی و تردید پیش آمد. بطوری که بعضی با پذیرش امامت و ولایت امام معتقد بودند که به گفته پیامبر جانشینشان مشخص است. دسته دیگری نیز به سرعت خود را باخته و درگیر جریانات وقت شدند و این مساله را نادیده گرفتند.
این از غدیر.
در عاشورا کسانی بر علیه امامت و ولایت با امام حسین (ع) درگیر جنگ شدند و آن ماجراها بوجود آمد. دشمنان امام در حقیقت دشمن و منکر امامت و ولایتی بودند که پیامبر (ص) در زمان قبل معرفی کرده بود. شاید به ظاهر چیز دیگری نمایان میکردند ولی در باطن با امام و امامت مخالف بودند.
در زندگی تمام امامان همینطور بوده است و همیشه بشر با اصل امامت درگیری داشته است.
یکی دیگر از بارزترین بی اعتقادی ها مربوط به زمان امام علی میشود. خوارج اگر چه در اول کار و به ظاهر در رکاب امام بودند ولی بعد از آنکه نظراتشان با امام مغایر بود چون از عمق وجود معنای ولایت را درک نکرده بودند در پایان ، رودرروی امام ایستادند. ابن ملجم یکی از اینهاست که بهتر میدانید چه کرد.
این هم از عاشورا.
و اما ربط این دو: اگر در غدیر تمام آن افراد معنای وسیع امامت را با تمام وجود درک میکردند و آن را به نسل بعد از خود منتقل میکردند آیا این همه مصیبتها در تاریخ و خاندان اهل بیت اتفاق می افتاد. آیا اصلا عاشورایی ساخته میشد؟
و ربط این دو به چیز دیگر:
در زمانی که امام معصوم حاضر هستند (مانند 11 امام شهید) تکلیف امامت و ولایت مسلمین روشن است. یعنی سایه ولایتِ امام بر سر امت اسلامی است. در این زمان که امام عصرمان غایب هستند تکلیف چیست؟
آیا در این قسمت زمانی اصل ولایت و امامت را باید به فراموشی سپرد؟ اصلا آیا ما این اصل را پذیرفته ایم یا مانند منکران و خوارج و دیگران در تاریخ، منکر این اصل هستیم؟
اسلام (امام دوازدهم) برای این موقع از زمان که امام از نطرها پنهان میباشند هم تدبیری اندیشیده است. دستور داده شده است در همچین زمانهایی به جای ولایت امام که در ظاهر نیست، ولایت فقیه امور را سر و سامان دهد.
ولایت فقیه یعنی یک فقیه عالم و عادل و آگاه به امور در زمان غیبت امام عصر نقطه اتکا و وحدتی باشد برای مسلمین. آیا قبول میکنیم؟!
در زمان انقلاب مردم با درک (عمقی/سطحی) این اصل و پذیرفتن آن، امام خمینی را بعنوان رهبر و ولی فقیه و مرجع خود پذیرفتند. چون این عامل وحدت همه بود تاثیر ولی فقیه را دیدید که چطور یک کار فرهنگی-نظامی (انقلاب) با دست خالی توسط مردم انجام گرفت. این قدرت و دلیل ولایت فقیه است.
ولی فقیه مردم (امام خمینی) به امت خود گفت که در نظام شما که با رای شما پدید آمده است چگونه ولی فقیهتان انتخاب میشود. گفت که وحدت داشته باشید تا پیروز باشید.
پس از فوت دردناک امام، پس از یک سری جلسات و گفتگوها توسط مرجع قانونی (شورای خبرگان) آیت الله خامنه ای بعنوان رهبر و ولایت فقیه جانشین، انتخاب شدند.
در این زمان هم مانند زمان صدر اسلام و غدیر بعضی ها نپذیرفتند که خیلی هاشان معلوم الحالند. بعضی با این مساله کنار آمدند یعنی اعتراضی نداشتند. به نطرم اینها از همان کسانی هستند که در صدر اسلام مساله ولایت و امامت را خوب نگرفته بودند. اینها به نسل بعدی خود هم نخواهند توانست این اصول را انتقال دهند.
و دسته ای دیگر که عمیقا به این اصول ایمان داشتند به نقطه وحدت جدید پیوستند و با قبول آن از دل و جان همواره آماده و گو ش به فرمان بودند.
و اما آخر:
این یک امتحان برای ماست. سعی کنیم سرنوشتمان مانند عمر و ابوبکر و ... از منکران نشود. سعی کنیم سرنوشتمان مانند ابن ملجم و... از خوارج نشود. سعی کنیم سرنوشتمان مانند شمر و یزید و.... از دشمنان نشود. راه درست یقینا راه ولایت است. در زمان امام، ولایت امام معصوم. و در زمان غیبت، ولایت فقیه.
بـالـا

 حجاب عين محدوديت است